Εκπαιδευτήρια Νέα Παιδεία: Για μια καλύτερη σχολική χρονιά
Αυτό που χρειάζονται τα παιδιά, εξίσου με τους υπολογιστές και τα βιβλία, είναι η σχέση με τους ενήλικες που νοιάζονται για αυτά.
Τζέιμς Κόμερ
Στο ξεκίνημα της νέας σχολικής χρονιάς, οι περισσότεροι γονείς θα συμφωνήσουμε ότι συχνά δίνουμε μεγάλη σημασία στην εκπαίδευση, επειδή ίσως γνωρίζουμε τη δύναμη που έχει να επηρεάζει πολύ το μέλλον και την καριέρα των παιδιών μας.
Στο δύσκολο αυτό έργο, επειδή καλούμαστε να γίνουμε οι προπονητές της επιτυχίας στη μάθηση των παιδιών μας, ας ακολουθήσουμε κάποια βασικά βήματα που θα οδηγήσουν με ασφάλεια τα παιδιά μας στην επιτυχία:
- Ας αποφύγουμε την υπερβολικά ελαστική στάση απέναντί τους. Χρειάζεται να θέτουμε σαφείς κανόνες και να απαιτούμε την τήρησή τους. Οι έφηβοι είναι φυσιολογικό να αντιτίθενται συχνά σε κάθε μορφή εξουσίας, αλλά κατά βάθος εκτιμούν και σέβονται τους ενηλίκους όταν αυτοί είναι συνεπείς στις απαιτήσεις τους.
- Ας ενθαρρύνουμε τους ιδιαίτερους τρόπους που το παιδί μαθαίνει καλύτερα. Να επιλέγει μόνο του τον τρόπο μελέτης του ανάλογα με το τι λειτουργεί καλύτερα (π.χ. αφομοιώνει καλύτερα το πρωί, το μεσημέρι ή το βράδυ, προτιμά να διαβάζει μόνο του ή με παρέα εν πλήρει ησυχία ή με μουσική υπόκρουση).
- Ας μάθουμε το παιδί μας να εκτιμά την πρόοδό του και όχι τους βαθμούς και να θεωρεί τα λάθη του μαθήματα και όχι αποτυχίες.
- Ας ενθαρρύνουμε το παιδί να θέτει κάθε φορά μικρούς ρεαλιστικούς στόχους, ώστε να μην απογοητεύεται, και ας το μάθουμε, κυρίως, να επιμένει στους στόχους που το ίδιο θέτει χωρίς να απογοητεύεται και να τα παρατάει εύκολα.
- Δυστυχώς, συχνά στο Γυμνάσιο και στο Λύκειο, και ιδιαίτερα στις Πανελλήνιες, απαιτείται η μηχανιστική αποστήθιση του μαθήματος. Ας βοηθήσουμε το μαθητή να συνειδητοποιήσει ότι είναι άσκοπο να προσπαθεί να απομνημονεύσει «παπαγαλία» χωρίς προηγουμένως να έχει κατανοήσει το νόημα των όσων διαβάζει.
Η στείρα αποστήθιση είναι μια αναποτελεσματική και κοπιαστική άσκηση στο βωμό της βαθμοθηρίας.
- Ας μη βάζουμε ταμπέλες στα παιδιά. Χαρακτηρισμοί όπως «προικισμένος», «μέτριος», «αργόστροφος», μειώνουν την αυτοεκτίμησή τους και ενισχύουν τον φόβο της αποτυχίας.
- Ας ενθαρρύνουμε τα παιδιά όταν δυσκολεύονται σε κάτι. Ας τους θυμίσουμε πιο πολύ τις επιτυχίες τους παρά τις αποτυχίες. Έτσι θα καταφέρουμε να μετατρέψουμε τις μαθησιακές αδυναμίες σε μαθησιακούς στόχους.
- Ας διαχωρίσουμε τις δικές μας προσδοκίες, συναισθήματα, προτιμήσεις από εκείνες των παιδιών μας. Ας τα αφήσουμε να επιλέγουν ελεύθερα και ανεπηρέαστα τις κλίσεις, τα ενδιαφέρονται και τα ακαδημαϊκά και επαγγελματικά τους σχέδια.
- Ας τονίσουμε τη μοναδικότητά του μαθητή. Ας σκεφτούμε ότι κάθε παιδί είναι προικισμένο και ικανό, αρκεί να αναδείξουμε τα ιδιαίτερα χαρίσματά του.
- Ας στηρίξουμε τα ενδιαφέροντά του μαθητή με το να τον αφήνουμε να κάνει όσα του δίνουν ευχαρίστηση. Έτσι θα χαλαρώνει, θα ξεκουράζεται και θα επιστρέφει με περισσότερη όρεξη στη μελέτη.
- Ας μην ασκούμε υπερβολική πίεση. Το παιδί, κάτω από καθεστώς υπερβολικής πίεσης, δε συγκεντρώνεται εύκολα, εξαιτίας του φόβου της αποτυχίας.
- Ας ταχθούμε στο πλευρό των καθηγητών. Μην τους αμφισβητούμε ποτέ μπροστά στο παιδί, ακόμη και αν δε συμφωνούμε με κάποιες μεθόδους διδασκαλίας.
- Ας ενισχύσουμε την αυτοεκτίμησή τους. Ο δρόμος για την επιτυχία δεν είναι ανοιχτός μόνο για τους έξυπνους ή στους χαρισματικούς. Είναι ανοιχτός για όλους τους ψυχικά αυτόνομους και υγιείς ανθρώπους.
Τ Ε Λ Ο Σ Μ Η Ν Ξ Ε Χ Ν Α Μ Ε :
Οι γονείς παρέχουν τη μεγαλύτερη υποστήριξη όταν παραμένουν στη σκιά, παρακολουθούν, ακούν, μαθαίνουν για το παιδί τους και είναι περήφανοι για τον χαρακτήρα και την προσωπικότητά του, με τα καλά και τα άσχημά της. Όχι όταν είναι απογοητευμένοι από αυτό και εύχονται να ήταν διαφορετικό !!!
Με εκτίμηση
Σταυρούλα Κωνσταντάκου – Οικονόμου
Υπεύθυνη Τμήματος Συμβουλευτικής
Πηγή: alfavita.gr